توی این وضعیتی که دسترسی درستی به آدمایی که هر کدوم یه گوشه دیگه از این شهر، کشور یا دنیان ندارم، با این حجم از مواجهه با خودم نمیدونم باید چه کار کنم. مخصوصا وقتایی که برای خودم هم زیادیام و توان تحمل بار خودم رو ندارم.
شاید زجر ما همین محکوم بودن به زندگی کردن باشه عزیزکم.
خب، نمیدونم چرا اینجام. :))